Algemeen

OPJENS-BENDJE


OPJENS-BENDJE

Óm mien pols höb ich ’n bendje
det mich alsmer kommandeert
waat zón dink zich avetoe mènt
al is de sjtrekking neet verkeerd.

Wil ich noe en den ’ns oetsjlaope
zoemt ’t aan mien oor: ‘bewaeg!’
dus rap det bed oet, in de bein
al trumpt ’t boete pas zeve sjlaeg.

Óm mien konditie op peil te haje
mót flink get róndj waere getraoje
’t opjens-bendje hèlt ’t allemaol biej
te lang oppe kóntj zitte is verbaoje.

Pak ich ieferig sjpóns en ummer
sjtaon oppe leijer biej ’t rame wasse
meint det nut dink det ich oetrös
seint: ‘nag viefdoezjend passe’.

Ich höb ’t toet noe toe nag verdrage
det opjens-bendje duit ’t perfek
aevel op elektronies bevel bewaege
veult deep van binne hersjtikke gek.

Lisa Naus, Zjwame
|Doorsturen